Zatoka Neapolitańska z widokiem na Capri (1891) (lub Zatoka Neapolitańska i Capri (1891)) – Ivan Aivazovsky | Obraz na płótnie, reprodukcja giclée

Zatoka Neapolitańska z widokiem na Capri (1891) (lub Zatoka Neapolitańska i Capri (1891)) Ivan Aivazovsky 29 Lip 1817 – 2 Maj 1900
Aiwazowski malował Zatokę Neapolitańską wielokrotnie przez całe życie, jednak to płótno z 1891 roku — namalowane, gdy miał już 74 lata — nosi w sobie dojrzałą lekkość mistrza. Spokojne, rozległe wody zatoki rozciągają się na pierwszym planie w charakterystycznej dla artysty palecie przezroczystych błękitów i złotawych refleksów, podczas gdy sylweta Capri rysuje się na horyzoncie z tą szczególną łagodnością, jaką ma linia odległej wyspy oglądanej z wody. Światło — zawsze u Aiwazowskiego bohater pierwszoplanowy — przenika wodę od wewnątrz, nadając jej efekt rozświetlonego szkła. Obraz jest mały formatem, lecz ogromny przestrzenią — to jedna z tych cech, które wyróżniają wielkich malarzy morskich. Kompozycja horyzontalnie otwiera się na Morze Tyrreńskie, a Capri, zawieszone między wodą a niebem, staje się nie tyle elementem geograficznym, co emocjonalnym punktem ciężkości całego dzieła. Aiwazowski — choć pracował wyłącznie z pamięci i wyobraźni, nigdy nie malując "en plein air" — potrafił przekazać Włochy bardziej intensywnie niż wielu artystów tworzących na miejscu. W tym obrazie czuć śródziemnomorskie powietrze, spokój południa i tę szczególną luminescencję, która sprawia, że Italia Aiwazowskiego jest miejscem niemal mitycznym. Rok 1891, w którym powstało to dzieło, to czas, gdy Aiwazowski był już legendą za życia: akademikiem, honorowym członkiem petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych, twórcą porównywanym przez krytyków do Turnera. A jednak wciąż wracał na swoje ulubione wody — Morze Czarne, Morze Śródziemne, Zatokę Neapolitańską — jakby każde kolejne płótno było próbą schwytania czegoś, co wciąż mu umykało. To poszukiwanie jest w tym obrazie wyczuwalne i właśnie ono sprawia, że zatrzymuje wzrok. W bogatym dorobku Aivazowskiego — liczącym ponad sześć tysięcy płócien — zatoka neapolitańska pojawia się raz po raz, jak motyw powracający w symfonii. Jednak późne włoskie płótna artysty nie są powtórzeniem wcześniejszych triumfów — to prace z nową, spokojniejszą energią. Artysta kochał to miejsce z wzajemnością: znał je, rozumiał jego zmienność, wiedział, jak pada tu światło o różnych porach roku. Wersja z 1891 roku nosi znamiona dojrzałości, która nie traci na lekkości. Nie ma w niej nic udowadnianego ani efektownego na pokaz — jest tylko widzenie, precyzyjne i spokojne, ze świadomością, że piękno nie potrzebuje komentarza. Choć Iwan Ajwazowski kojarzony jest głównie z dramatycznymi wizjami spienionych fal i katastrof morskich, motyw Zatoki Neapolitańskiej powracał w jego biografii przez całe życie jako symbol artystycznego odrodzenia. To właśnie podróż do Włoch na początku lat 40. XIX wieku ukształtowała jego unikalny styl i przyniosła mu międzynarodową sławę, zachwycając nawet samego J.M.W. Turnera. Prezentowany obraz z 1891 roku jest dowodem na to, że nawet pół wieku po swojej pierwszej włoskiej wyprawie, pod koniec długiego życia, artysta wciąż malował Neapol z pamięci i osobistych notatek w swojej pracowni w Teodozji, udowadniając fenomenalną pamięć wzrokową, z której słynął. Wyjątkową wartość tego konkretnego płótna potwierdza fakt, że zostało ono ujęte w oficjalnym, naukowym archiwum dzieł artysty opracowanym przez wybitnych ekspertów Gianniego Caffiero i Ivana Samarine, a w czerwcu 2021 roku na aukcji w prestiżowym domu Sotheby's w Londynie obraz ten wzbudził ogromne emocje kolekcjonerów, osiągając cenę ponad 200 tysięcy funtów, co kilkukrotnie przewyższyło pierwotne estymacje. Warto też pamiętać, że J.M.W. Turner — widząc neapolitańskie nocne kompozycje Aiwazowskiego jeszcze w latach czterdziestych XIX wieku — był tak poruszony, że zadedykował mu poemat napisany po włosku. Tę samą zatokę, to samo światło, tę samą fascynację wodą i horyzontem malarz przenosił na płótno przez całe pół wieku.		SZCZEGÓŁY Tytuł: Zatoka Neapolitańska z widokiem na Capri (1891) (lub Zatoka Neapolitańska i Capri (1891)) Tytuł oryginalny: The Bay of Naples with Capri Autor: Ivan Aivazovsky Data powstania: 1892 Miejsce powstania: Włochy / Rosja Typ : Obraz Technika: Olej na płótnie Gatunek: Marynistyka Nurt: Romantyzm / Realizm Forma: Malarstwo

Jak powstaje Twój obraz

Proces produkcji

01
Archiwalny skan

Wysokorozdzielczy skan dzieła w jakości muzealnej — 300 DPI, wysoka rozdzielczość.
02
Korekta kolorystyczna

Autorska korekta kolorystyczna na podstawie analizy zależności tonalnych, tak by wydruk wiernie oddawał charakter dzieła.
03
Pigmentowy druk Epson

Druk na papierze artystycznym — Hahnemühle Photo Rag 308 oraz Epson Velvet Fine Art Paper przy użyciu tuszy pigmentowych Epson UltraChrome Pro 12 — trwałość ponad 100 lat.
04
Rama z litego drewna

Ramę wykonujemy ręcznie z litego dębu lub sosny, wykańczamy olejem Rubio Monocoat. Oprawiamy w muzealne, bezkwasowe Passepartout.
05
Kontrola + certyfikat

Każdy wydruk przechodzi kontrolę kolorystyczną i jakości ramy. Dołączamy certyfikat autentyczności z numerem edycji.