De Bucintoro bij de Molo op Hemelvaartsdag (E1924-3-48) (ca. 1745) (of De terugkeer van de Bucintoro naar de Molo op Hemelvaartsdag (E1924-3-48) (ca. 1745))
Antonio Canal
Het werk straalt de macht en ceremoniële pracht uit van het achttiende-eeuwse Venetië en concentreert alle dramatiek rond de verbluffende, met goud overladen "Il Bucintoro" – de staatsbark van de doge, die zojuist is teruggekeerd van de plechtige verloving van Venetië met de zee tijdens de rituele viering van Hemelvaartsdag. De blik van de verzamelde menigte van patriciërs, hoogwaardigheidsbekleders en roeiers richt zich op het majestueuze Dogepaleis en op de bark zelf, symbool van het huwelijk met de zee (Sposalizio del Mare). De figuren op de voorgrond, varend in slanke zwarte gondels en rijk versierde boten, worden zowel deelnemers als toeschouwers van dit schouwspel van macht en luister, waarin het belangrijkste attribuut de hoge purperen vlag van de heilige Marcus is, trots wapperend op de achtersteven als teken van de eeuwigheid en macht van de Republiek.
De ruimte van het werk maakt indruk door haar mathematische precisie, waarin de strenge maar tegelijk kantachtige architectuur van het Dogepaleis, de Campanile van San Marco en de Biblioteca Marciana een monumentaal decor vormt voor de dynamische scène op het water. Canaletto hanteert hier een kristalhelder Venetiaans licht dat met bijna fotografische trouw de textuur van het zandkleurige marmer van de paleisgevel en de ruwheid van de bakstenen klokkentoren naar voren haalt. Het kleurgebruik balanceert tussen het diepe, verzadigde blauw van de hemel en de zeegroene tint van de Venetiaanse lagune, waardoor een koele, harmonieuze hoofdtoon ontstaat. Daartegenover staan de vurige accenten van scharlakenrood en goud op het vorstelijke schip, die het zonlicht vangen en de sfeer opbouwen van een verheven, luxueus feest.
De technische virtuositeit van Antonio Canal komt tot uiting in zijn fenomenale beheersing van de vedutekunst en zijn meesterlijke omgang met detail. Elk van de tientallen miniatuurfiguren bezit, hoewel slechts met enkele penseelstreken aangeduid, een eigen karakter, bewegingsdynamiek en zorgvuldig weergegeven kleding, wat getuigt van het absolute technische genie van de kunstenaar. Zijn ongeëvenaarde meesterschap is zichtbaar in de manier waarop hij lichtreflecties op het golvende water weergeeft, evenals in de fijnzinnige, sculpturale details van de decoratie van de Bucentaur. Dit werk is niet alleen een uitmuntende prestatie van de schilderkunst van de Verlichting, maar bovenal een luxueus, eeuwig levend document van de macht en esthetische verfijning van het achttiende-eeuwse Venetië.
Een fascinerend historisch detail hangt samen met het lot van de Bucentaur die op het schilderij is vereeuwigd. Het schip dat op het doek te zien is, was de vierde en tevens laatste, meest luxueuze versie van de dogengalei, te water gelaten in 1729. Canaletto legde haar in volle glorie vast, enkele decennia vóór het tragische einde van de Venetiaanse Republiek: in 1798 roofden de troepen van Napoleon Bonaparte, met de bedoeling de Venetiaanse trots definitief te vernederen en de sporen van haar macht uit te wissen, het schip volledig leeg van zijn gouden versieringen en verbrandden zij de romp. Het schilderij is daardoor een van de belangrijkste iconografische getuigenissen van de verdwenen, meest schitterende tijd van de Serenissima. Bij het werken aan zulke complexe architectonische composities en aan de volledige serie rond het feest van Il Bucintoro maakte Canaletto regelmatig gebruik van een geavanceerd optisch instrument: de camera obscura. Dit hulpmiddel stelde hem in staat de verhoudingen en topografie van Venetië uiterst nauwkeurig weer te geven, maar de meester kopieerde de werkelijkheid nooit kritiekloos; vaak manipuleerde hij bewust perspectief en afstanden tussen gebouwen om de dramatiek en monumentaliteit van de scène te versterken. Het schilderij bevat bovendien een subtiele chronologische aanwijzing, die pas bij aandachtige beschouwing zichtbaar wordt. Op het doek is een karakteristiek, rafelig en beschadigd deel van de hoek van de Campanile weergegeven – een directe verwijzing naar de werkelijke gebeurtenis van 23 april 1745, toen een krachtige blikseminslag de toren trof, scheuren in de muren veroorzaakte en een deel van de spits verwoestte. Canaletto, bekend om zijn compromisloze trouw aan topografische feiten, vereeuwigde deze architectonische beschadiging vóór het begin van de herstelwerkzaamheden, waardoor het schilderij een unieke, bijna journalistieke documentaire waarde kreeg.
DETAILS
Titel: De Bucintoro bij de Molo op Hemelvaartsdag (E1924-3-48) (ca. 1745) (of De terugkeer van de Bucintoro naar de Molo op Hemelvaartsdag (E1924-3-48) (ca. 1745)) Originele titel: Il Bucintoro al molo nel giorno dell'Ascensione (E1924-3-48) (c. 1745) Kunstenaar: Antonio Canal Datering: ok. 1729–1732 Plaats van ontstaan: Venetië, Italië Type : Schilderij Techniek: Olieverf op doek Genre: Weduta (pejzaż miejski) Stroming: Barok / wenecka szkoła vedutystów Vorm: Schilderkunst
Antonio Canal - De Bucintoro aan de Molo op Hemelvaartsdag
€62,95
Prijs met korting €62,95Normale prijs
Jak powstaje Twój obraz
Proces produkcji
01
Archiwalny skan
Wysokorozdzielczy skan dzieła w jakości muzealnej — 300 DPI, wysoka rozdzielczość.
02
Korekta kolorystyczna
Autorska korekta kolorystyczna na podstawie analizy zależności tonalnych, tak by wydruk wiernie oddawał charakter dzieła.
03
Pigmentowy druk Epson
Druk na papierze artystycznym — Hahnemühle Photo Rag 308 oraz Epson Velvet Fine Art Paper przy użyciu tuszy pigmentowych Epson UltraChrome Pro 12 — trwałość ponad 100 lat.
04
Rama z litego drewna
Ramę wykonujemy ręcznie z litego dębu lub sosny, wykańczamy olejem Rubio Monocoat. Oprawiamy w muzealne, bezkwasowe Passepartout.
05
Kontrola + certyfikat
Każdy wydruk przechodzi kontrolę kolorystyczną i jakości ramy. Dołączamy certyfikat autentyczności z numerem edycji.
Na czym budujemy Twoje zaufanie
Epson — papier Velvet Fine Art + tusze UltraChrome Pro 12
Hahnemühle Photo Rag 308 — papier muzealny, certyfikat 100+ lat
Rubio Monocoat — olej do drewna, naturalne wykończenie
