„Dziewczyna z perłą” (oryg. „Meisje met de parel”) to jedno z najbardziej hipnotyzujących arcydzieł w historii malarstwa, często nazywane przez krytyków sztuki „Mona Lisą Północy”. Na ciemnym tle — które, jak odkryły badania konserwatorskie, pierwotnie miało głęboki, ciemnozielony odcień — pojawia się twarz. Jasna, skupiona, zwrócona ku nam przez ramię w geście zawieszonym między odejściem a powrotem. Światło, padające miękko z lewej strony, z niezwykłą czułością rzeźbi rysy twarzy młodej kobiety, wydobywając z mroku jej świetlistą cerę, wilgotne, lekko rozchylone usta oraz magnetyczne, pełne melancholii spojrzenie skierowane prosto na widza.
Kompozycja dzieła opiera się na konwencji "tronie" – popularnego w siedemnastowiecznej sztuce holenderskiej studium postaci, skupiającego się na ekspresji twarzy i oryginalnym stroju, a nie na tożsamości modelki. To, co w tym płótnie urzeka, to moment absolutnego zawieszenia. Vermeer nie namalował portretu — namalował chwilę tuż przed słowem. Cała kompozycja zbudowana jest na kontraście światła i ciemności. Najbardziej fascynujący pozostaje jednak tytułowy klejnot – perła, która w rzeczywistości została namalowana zaledwie kilkoma precyzyjnymi pociągnięciami pędzla, stanowiąc iluzjonistyczny punkt centralny, który skupia i odbija refleksy światła.
Dzieło często określane jest mianem najbardziej zagadkowego portretu w historii sztuki. Jest w tym dziele coś, czego trudno nazwać wprost. Może to lekko rozchylone usta — sugerujące, że słowo już stoi na progu, że dziewczyna zaraz coś powie albo właśnie przestała mówić. Może sam gest odwróconej głowy: nie ucieczka, lecz zatrzymanie w pół kroku. Vermeer stworzył obraz istniejący w ułamku sekundy, w zawieszeniu między ruchem a bezruchem, między pytaniem a odpowiedzią. To dlatego stoimy przed nim i czekamy — jakbyśmy naprawdę wierzyli, że ona zaraz dokończy zdanie.
W 1881 roku obraz wylicytowano na hadzkiej aukcji za zaledwie dwa guldeny i trzydzieści centów — równowartość kilku bochenków chleba. Nabywcą był kolekcjoner Arnoldus des Tombe, który zapisał go w testamencie Mauritshuis w Hadze, gdzie dzieło wisi do dziś. Podczas gruntownej konserwacji w 1994 roku odkryto, że nieprzeniknione czarne tło to efekt sczerniałego lakieru — pod spodem kryje się ciemnozielona zasłona. Nowsze analizy technologiczne poddały w wątpliwość nawet sam tytuł: rozmiar i charakterystyczny połysk kolczyka wskazują, że może chodzić nie o prawdziwą perłę, lecz o weneckie szkło lub cynową imitację. Trudno o bardziej vermeerowską pointę — mistrz iluzji i światła stworzył swoje najbardziej rozpoznawalne dzieło wokół klejnotu, który być może nigdy nie istniał.
SZCZEGÓŁY
Tytuł: Dziewczyna z perłą (lub Dziewczyna w turbanie) Tytuł oryginalny: Meisje met de parel (of Meisje met de tulband) Autor: Johannes Vermeer Data powstania: ok. 1665 Miejsce powstania: Delft (Holandia) Typ : Obraz Technika: Olej na płótnie Gatunek: Tronie / portret Nurt: Barok, holenderskie złote stulecie Forma: Malarstwo
Wysokorozdzielczy skan dzieła w jakości muzealnej — 300 DPI, wysoka rozdzielczość.
02
Korekta kolorystyczna
Autorska korekta kolorystyczna na podstawie analizy zależności tonalnych, tak by wydruk wiernie oddawał charakter dzieła.
03
Pigmentowy druk Epson
Druk na papierze artystycznym — Hahnemühle Photo Rag 308 oraz Epson Velvet Fine Art Paper przy użyciu tuszy pigmentowych Epson UltraChrome Pro 12 — trwałość ponad 100 lat.
04
Rama z litego drewna
Ramę wykonujemy ręcznie z litego dębu lub sosny, wykańczamy olejem Rubio Monocoat. Oprawiamy w muzealne, bezkwasowe Passepartout.
05
Kontrola + certyfikat
Każdy wydruk przechodzi kontrolę kolorystyczną i jakości ramy. Dołączamy certyfikat autentyczności z numerem edycji.
Na czym budujemy Twoje zaufanie
Epson — papier Velvet Fine Art + tusze UltraChrome Pro 12
Hahnemühle Photo Rag 308 — papier muzealny, certyfikat 100+ lat
Rubio Monocoat — olej do drewna, naturalne wykończenie
