De Baai van Napels met Capri (1891) (of De Golf van Napels met Capri (1891))
Ivan Aivazovsky
29 Lip 1817 – 2 Maj 1900
Aivazovsky schilderde de Baai van Napels gedurende zijn hele leven vele malen, maar dit doek uit 1891 — geschilderd toen hij al 74 was — draagt de rijpe lichtheid van een meester in zich. Het kalme, weidse water van de baai strekt zich uit over de voorgrond in het voor de kunstenaar kenmerkende palet van transparante blauwen en gouden reflecties, terwijl het silhouet van Capri zich aan de horizon aftekent met die bijzondere zachtheid van een ver eiland, gezien vanaf het water. Het licht — bij Aivazovsky altijd een hoofdrolspeler — lijkt het water van binnenuit te doordringen en geeft het de werking van verlicht glas.
Het schilderij is klein van formaat, maar groots in ruimtelijkheid — een van die eigenschappen die grote zeeschilders onderscheiden. De compositie opent zich horizontaal naar de Tyrreense Zee, en Capri, zwevend tussen water en lucht, wordt niet zozeer een geografisch element als wel het emotionele zwaartepunt van het hele werk. Aivazovsky — hoewel hij uitsluitend werkte vanuit herinnering en verbeelding en nooit en plein air schilderde — wist Italië intenser over te brengen dan veel kunstenaars die ter plaatse werkten. In dit schilderij voel je de mediterrane lucht, de rust van het zuiden en die bijzondere lichtwerking waardoor Aivazovsky’s Italië bijna mythisch wordt.
Het jaar 1891, waarin dit werk ontstond, was een periode waarin Aivazovsky al een legende bij leven was: academicus, erelid van de Kunstacademie van Sint-Petersburg en een kunstenaar die door critici met Turner werd vergeleken. Toch bleef hij terugkeren naar zijn geliefde wateren — de Zwarte Zee, de Middellandse Zee, de Baai van Napels — alsof elk volgend doek een poging was om iets te vangen dat hem nog steeds ontglipte. Die zoektocht is in dit schilderij voelbaar, en juist daardoor houdt het de blik vast. In Aivazovsky’s rijke oeuvre — dat meer dan zesduizend doeken telt — duikt de Baai van Napels telkens opnieuw op, als een terugkerend motief in een symfonie. Toch zijn de late Italiaanse doeken van de kunstenaar geen herhaling van eerdere triomfen; ze dragen een nieuwe, rustigere energie. De kunstenaar hield van deze plek, en die liefde leek wederzijds: hij kende haar, begreep haar veranderlijkheid en wist hoe het licht er in verschillende seizoenen viel. De versie uit 1891 draagt de sporen van rijpheid zonder aan lichtheid te verliezen. Er is hier niets dat zich wil bewijzen, niets dat effectbejag zoekt — alleen een precieze, kalme blik, met het besef dat schoonheid geen toelichting nodig heeft.
Hoewel Ivan Aivazovsky vooral wordt geassocieerd met dramatische visioenen van schuimende golven en zeecatastrofes, keerde het motief van de Baai van Napels in zijn levensverhaal steeds terug als symbool van artistieke vernieuwing. Juist zijn reis naar Italië aan het begin van de jaren 1840 vormde zijn unieke stijl en bracht hem internationale roem, waarbij zelfs J.M.W. Turner zelf diep onder de indruk raakte. Het hier gepresenteerde schilderij uit 1891 bewijst dat de kunstenaar, zelfs een halve eeuw na zijn eerste Italiaanse reis en aan het einde van een lang leven, Napels nog altijd schilderde vanuit herinnering en persoonlijke notities in zijn atelier in Feodosia, waarmee hij de fenomenale visuele herinnering demonstreerde waarvoor hij beroemd was. De uitzonderlijke waarde van dit specifieke doek wordt bevestigd door de opname ervan in het officiële wetenschappelijke archief van het oeuvre van de kunstenaar, samengesteld door de vooraanstaande experts Gianni Caffiero en Ivan Samarine. In juni 2021 wekte het schilderij tijdens een veiling bij het prestigieuze Sotheby’s in Londen grote opwinding onder verzamelaars en behaalde het een prijs van meer dan 200.000 pond, meerdere malen boven de oorspronkelijke schattingen. Het is ook de moeite waard te herinneren dat J.M.W. Turner, toen hij in de jaren 1840 Aivazovsky’s Napolitaanse nachtcomposities zag, zo geraakt was dat hij hem een in het Italiaans geschreven gedicht opdroeg. Dezelfde baai, hetzelfde licht, dezelfde fascinatie voor water en horizon bracht de schilder een halve eeuw lang over op doek.
DETAILS
Titel: De Baai van Napels met Capri (1891) (of De Golf van Napels met Capri (1891)) Originele titel: The Bay of Naples with Capri Kunstenaar: Ivan Aivazovsky Datering: 1892 Plaats van ontstaan: Italië / Rosja Type : Schilderij Techniek: Olieverf op doek Genre: Marineschilderkunst Stroming: Romantiek / Realisme Vorm: Schilderkunst
Wysokorozdzielczy skan dzieła w jakości muzealnej — 300 DPI, wysoka rozdzielczość.
02
Korekta kolorystyczna
Autorska korekta kolorystyczna na podstawie analizy zależności tonalnych, tak by wydruk wiernie oddawał charakter dzieła.
03
Pigmentowy druk Epson
Druk na papierze artystycznym — Hahnemühle Photo Rag 308 oraz Epson Velvet Fine Art Paper przy użyciu tuszy pigmentowych Epson UltraChrome Pro 12 — trwałość ponad 100 lat.
04
Rama z litego drewna
Ramę wykonujemy ręcznie z litego dębu lub sosny, wykańczamy olejem Rubio Monocoat. Oprawiamy w muzealne, bezkwasowe Passepartout.
05
Kontrola + certyfikat
Każdy wydruk przechodzi kontrolę kolorystyczną i jakości ramy. Dołączamy certyfikat autentyczności z numerem edycji.
Na czym budujemy Twoje zaufanie
Epson — papier Velvet Fine Art + tusze UltraChrome Pro 12
Hahnemühle Photo Rag 308 — papier muzealny, certyfikat 100+ lat
Rubio Monocoat — olej do drewna, naturalne wykończenie
